Hoe het begon
Aan schrijfwerkboeken is geen gebrek. De meeste zijn gedrukt met dezelfde standaardplaatjes, zetten het hele alfabet op één volle pagina en laten een kind van vier zelf uitzoeken waar het potlood neerkomt. Een ouder koopt er een, het kind komt twee pagina’s ver en het boek verdwijnt in een la.
Wij wilden het omgekeerde. Eén ding per pagina. Een stip waar het potlood begint. Genummerde pijlen in de schrijfvolgorde van Zaner-Bloser, de volgorde die de meeste scholen in de Verenigde Staten aanleren. Rijen die beginnen met een volle letter en eindigen met een lege ruimte, zodat de hulp vanzelf wegvalt zonder dat iemand hoeft te beslissen wanneer. Pagina’s groot genoeg voor een arm die nog vanuit de schouder beweegt.
Niets daarvan is nieuw. Zo leren kinderen al tientallen jaren schrijven. Alleen doet bijna niemand het zorgvuldig, want zorgvuldig werken kost tijd.
De kleurboeken komen voort uit dezelfde ergernis. Te veel kleurboeken staan zo vol details dat een avond kleuren verandert in turen naar piepkleine vormen, en de achterkant van elke pagina schijnt door zodra een stift doortrekt. De onze zijn makkelijk: dikke lijnen, grote vlakken, één tekening per pagina en de achterkant leeg. Zo is een kleurplaat in één keer af en vlekt er niets door op de volgende.
De boeken
- Ready, Set, Write! Schrijfwerkboeken voor 3 t/m 6 jaar, van de eerste lijnen waar een letter uit bestaat tot het naschrijven van een hele zin. In het Nederlands als printbare PDF, in het Engels ook als paperback.
- Lantern Coloring. Makkelijke kleurboeken met dikke lijnen voor volwassenen en tieners, elk rond één thema.
- Little Lantern Coloring. Hetzelfde idee voor kleuters van 3 t/m 6 jaar: extra dikke lijnen en één grote tekening op elke pagina, voor handen die nog leren binnen de lijnen te blijven.
Zo ontstaat een boek
Elk boek begint met een plan, voordat er één pagina getekend is: hoeveel pagina’s, in welke volgorde, voor welke leeftijd en met wat erop. Daarna maken we de pagina’s uit dat plan. Passen we de methode aan, dan verandert elke pagina tegelijk en hoeven we niet vijftig pagina’s met de hand over te doen.
- Het plan. Waar het boek voor is, en de kortste eerlijke weg erheen. Boek 1 van Ready, Set, Write! bestaat omdat een kind geen letter kan schrijven voordat het de lijnen kan tekenen waar een letter uit bestaat.
- De pagina’s. Elke voorbeeldletter is getekend uit de omtrek van een echt lettertype, ontworpen voor beginnende lezers. Nooit grijze tekst die op een voorbeeld moet lijken. De pijlen volgen de volgorde van Zaner-Bloser, staan op de lijn zelf en niet ernaast, en zijn genummerd.
- De tekeningen. De illustraties en de kleurplaten maken we met een beeldgenerator en controleren we daarna één voor één: op een lijn die niet sluit, een vlak dat te klein is om te kleuren, of een gezicht waar geen gezicht hoort. We zeggen dat erbij als we een boek aanbieden, en we zeggen het hier.
- De proeven. Elke pagina bekijken we op dingen die je op een scherm niet ziet: inkt te dicht bij de snijrand, een lijn die in de rug verdwijnt, een paginanummer in de verkeerde hoek.
- De druk. We toetsen de bestanden zelf aan de regels van de drukker voordat we ze uploaden, want een afgekeurd boek kost een maand.
De auteurs
De boeken verschijnen onder twee pseudoniemen, één per soort boek. Elk heeft hier een eigen kopje, zodat een link naar de naam bij de persoon uitkomt.
Milo Wick
Milo Wick schrijft de schrijfwerkboeken, en die begonnen aan haar keukentafel:
Toen mijn zoon zes was, kon hij niet schrijven. Er was niets mis. Hij was slim en nieuwsgierig en zat vol verhalen. Maar een potlood voelde nooit goed in zijn hand. Hij hield het in een vuist, drukte tot de punt brak en gaf op voordat de eerste letter af was. Huiswerk eindigde in tranen aan de keukentafel, de zijne en soms de mijne.
Dus op een avond legde ik de werkbladen weg en tekende ik één lijn voor hem. Gewoon een lijn, van een kleine raket naar de maan. Hij volgde hem. De avond erna tekende ik een golvende lijn, van een vis naar zijn steen, en zodra hij bij de steen was, mocht hij de tekening kleuren. Dat bleek de truc. De lijn was de weg naar het kleuren.
Avond na avond werden de lijnen een beetje moeilijker: zigzags, lussen, bogen die terugkeerden. Toen werden de bogen letters. Een paar weken later schreef hij zijn eigen naam, helemaal zelf, en hield hij het blad omhoog zodat ik het kon zien.
Ik heb elk blad bewaard. En ik bleef denken: als een paar lijnen en een dinosaurus die aan het eind wacht dit voor hem konden doen, dan kunnen ze het ook voor andere kinderen. Zo zijn deze boeken begonnen.
Milo schrijft ook de gidsen voor ouders (in het Engels). Geeft een gids een feit over hoe kinderen leren schrijven, zoals de leeftijd waarop een vorm meestal lukt, dan noemt de gids de gepubliceerde bron waar het vandaan komt. Is iets ons eigen oordeel, dan staat dat er ook bij.
Nora Ember
Nora Ember maakt de kleurboeken. Nora’s boeken zijn voor het eind van de dag: de waterkoker aan, een deken over de knieën, een doos stiften open op tafel en niets dat morgen af moet zijn. Elke pagina is getekend om te kleuren, niet om te bewonderen: lijnen dik genoeg om binnen te blijven en vlakken groot genoeg om in één keer te vullen. Zo besteed je het uur aan kleuren, niet aan turen. Hetzelfde idee, groter en dikker getekend, verschijnt als Little Lantern Coloring, want de beste avonden zijn die waarop een volwassene en een kind van drie aan dezelfde tafel kleuren.
Het zijn allebei pseudoniemen, geen verzonnen mensen die we voor echt laten doorgaan: Milo Wick is de moeder uit het verhaal hierboven, die onder een andere naam schrijft. Je bereikt ze allebei via [email protected], en Milo ook via [email protected]. Er antwoordt altijd een echt mens.
Wat we niet doen
- Geen personages die iets verkopen. Rudy en Sadie staan in de werkboeken om een kind gezelschap te houden, niet om te verzamelen.
- Geen beloningen die je moet kopen. Het diploma achter in een werkboek is een pagina, en die heb je al.
- Geen app. Dit zijn boeken. Een potloodgreep leer je niet op een scherm, en een avond kleuren doe je er ook niet op.
- Geen gegevens die we niet nodig hebben. Je hoeft geen account te maken en je niet in te schrijven om in een boek te kijken: de voorbeeldpagina’s van elk boek zijn vrij te bekijken. De nieuwsbrief is er als je die wilt. In de privacyverklaring staat de korte lijst van wat we bewaren.